Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει … συχνότερα! / 25 & 26 Ιουνίου 2016

09/06/2016

smiley-1159562Όλοι διαθέτουμε την ικανότητα του χιούμορ. Δεν είναι όμως σε όλους το ίδιο καλλιεργημένη και αυτό αυτονόητα διαφοροποιεί τον τρόπο που ζούμε και επικοινωνούμε.

Είναι ευκολότερο να γελάσουμε με κάτι αστείο, παρά να παράξουμε ένα αστείο. Είναι επόμενο, εφόσον δεν έχουμε ασκηθεί σε αυτό, υποτιμώντας τον κανόνα πως το γέλιο είναι εργαλείο επιβίωσης. Απαιτείται επιθυμία και εστίαση, ώστε να εντοπίσουμε το αστείο που συμβαίνει ανάμεσα στα τόσα σοβαρά που ξεχωρίζουν στα μάτια μας

Αντιλαμβανόμαστε και αντιδρούμε στην εξωτερική πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας τα δεδομένα της εσωτερικής μας πραγματικότητας. Ένα γεγονός επομένως, μας είναι ευχάριστο ή δυσάρεστο, ανάλογα με το πώς εναρμονίζεται με παρόμοιες εμπειρίες μας. Στην κατάταξη των προσωπικών μας εμπειριών σε ευχάριστες ή δυσάρεστες, το χιούμορ παίζει καθοριστικό ρόλο.

Αυτή τη δεξιότητα θα μελετήσουμε στο σεμινάριο, παράλληλα με άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων, που θα επεξεργαστούμε με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης.

Advertisements

Η ζωή είναι ωραία … αρκεί να το θέλουμε. / 14 & 15 Ιουνίου 2014

26/05/2014

HiResΗ ζωή είναι ωραία και έτσι εμείς νοιώθουμε όμορφα ή εμείς νοιώθουμε όμορφα και έτσι η ζωή γίνεται ωραία; Ποιος διαμορφώνει και ευθύνεται για τη ζωή που ζούμε και κυρίως για τον τρόπο που αισθανόμαστε; Ποια είναι και πού βρίσκεται η πηγή της χαράς και πώς θα φτάσουμε εκεί για να ξεδιψάσουμε με το νερό της;
Η χαρά είναι μια φυσική ανθρώπινη εσωτερική δραστηριότητα, γι αυτό – και σε υγιείς συνθήκες – είναι πιο ελκυστική από τον πόνο. Δρα θετικά στο ανοσοποιητικό σύστημα και είναι θεραπευτική. Απελευθερώνει αντιγηραντικές ορμόνες και είναι ανανεωτική. Ενθαρρύνει τις νοητικές λειτουργίες και ευνοεί τη μάθηση. Βοηθά σε διαυγείς σκέψεις και αποφάσεις και οδηγεί στην επιτυχία.
Η χαρά είναι επιλογή, όπως και το αντίθετό της. Οι ψυχικές μας εκκρεμότητες, οι συστημικές μας αφοσιώσεις, οι αρνητικές μας πεποιθήσεις και η ελλιπής μας εκπαίδευση στη χαρά αποπροσανατολίζουν την πυξίδα μας.
Στο σεμινάριο θα αναζητήσουμε τη χαμένη χαρά και θα ασκηθούμε στην καθημερνή βίωσή της. Παράλληλα, με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης, θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων.


Σκοπός ζωής: μια ατομική υπόθεση / 26 & 27 Απριλίου 2014

06/04/2014

2178696_HiResΟ σκοπός της ζωής μας εμπεριέχεται στην ύπαρξή μας, αλλά δεν είναι πάντα φανερός. Συχνά παραγκωνίζεται από άλλες επιδιώξεις μας, που νομίζουμε πως σχετίζονται μαζί του, όπως να συγκεντρώνουμε χρήματα, να ικανοποιούμε τους άλλους, να χτίζουμε καριέρες κ.λπ. Εάν τα καταφέρνουμε σε αυτά και ταυτόχρονα παραμένουμε ανικανοποίητοι, τότε, αντί απλά να επιμένουμε περισσότερο, χρειάζεται να αναρωτηθούμε αν είμαστε συντονισμένοι με τον πραγματικό σκοπό της ζωής μας. Και πώς θα αντιληφθούμε την απάντηση; Ο αυθεντικός σκοπός της ζωής έχει χαρά ανεξάρτητα από τα εμπόδια, πληρότητα ανεξάρτητα από τις δυσκολίες.
Ο καθένας μας έχει ένα μοναδικό μείγμα χαρισμάτων, αλλά και αδυναμιών, που ταιριάζει στο μοναδικό σκοπό της ζωής του. Οι προκλήσεις της ζωής δεν είναι άλλο, από οδοδείκτες στο χάρτη της. Δεν υπάρχουν για να μας αποτρέπουν, αλλά για να μας καθοδηγούν προς αυτόν.
Στο σεμινάριο θα συζητήσουμε για το σκοπό της ζωής και θα ασκηθούμε στην αναζήτησή του.


Από την πρόθεση στην υλοποίηση / 15 & 16 Μαρτίου 2014

01/03/2014

889070_thumbnailΗ πρόθεση ενυπάρχει σε κάθε μορφή ζωής, σε ζώα και φυτά. Ακόμη και εκεί όπου δεν υπάρχει νους και σκέψη, η πρόθεση ενεργοποιεί την εξέλιξη: ο σπόρος γίνεται φυτό, γιατί εξαρχής το εμπεριέχει ως πρόθεση, όπως και το γονιμοποιημένο από το σπέρμα ωάριο δημιουργεί άνθρωπο, γιατί εξαρχής τον εμπεριέχει ως πρόθεση.

Η πρόθεση είναι η πηγή της δημιουργίας, κάτι πέρα από το σκοπό και τη θέληση. Το διαπιστώνουμε απλά παρατηρώντας το σύμπαν και τη φύση. Τι συμβαίνει όμως και εμείς οι άνθρωποι αποσυνδεόμαστε από αυτή την πηγή, παράγουμε αποτυχία και αισθανόμαστε απογοήτευση; Γιατί, ενώ διαθέτουμε την έμφυτη προδιάθεση για δημιουργία, στην πορεία χάνουμε το νήμα; Ποια εμπόδια δημιουργούμε και επιτρέπουμε να μας παγιδεύουν;

Στο σεμινάριο θα εξετάσουμε τους λόγους της αποσύνδεσης με την πρόθεση και κυρίως τους τρόπους επανασύνδεσης. Παράλληλα, με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης, θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων.


Τα βήματα του γυναικείου χορού / 25 & 26 Ιανουαρίου 2014

12/01/2014

womanΗ έννοια της θηλυκότητας σχηματίζει στη συνείδηση του καθένα διαφορετικές εικόνες και συνειρμούς. Ιστορικά πολεμήθηκε, λατρεύτηκε, χλευάστηκε, θεοποιήθηκε…

Με μία τέτοια βαριά κληρονομιά, ποιος είναι ο ορισμός της θηλυκότητας σήμερα και ποιος ο νέος ρόλος της γυναίκας; Πώς έχει επιδράσει το πολιτισμικό περιβάλλον, αλλά και οι προγονικές καταγραφές σε κάθε οικογένεια;

Πώς σήμερα η γυναίκα βιώνει τη φύση της; Με βάρος; Με ελαφρότητα; Τι χρειάζεται να πετάξει ως περιττό κατάλοιπο του παρελθόντος και να εμπλουτίσει ως αναγκαίο συστατικό της ευτυχίας της;


Τα πρόσωπα της βίας / 21 & 22 Απριλίου 2012

07/04/2012

Η βία είναι διάχυτη στη ζωή μας και παίρνει πολλές μορφές. Υπερβαίνει το σύνηθες μοντέλο της επιθετικότητας και της σωματικής κακοποίησης και αφορά επιπλέον τη συναισθηματική, αλλά και την οικονομική μας κατάσταση.

Ορατή ή αόρατη, διακριτή ή δυσδιάκριτη, εκδηλωμένη ή ύπουλη, η βία παράγει βία. Η παραγόμενη βία είναι μία ζωντανή ενέργεια και ζητά τροφή. Μπορούμε να τη θρέψουμε με τον εύκολο τρόπο προφέροντας εκτόνωση και άμυνα ή με το δύσκολο τρόπο προσφέροντας διαχείριση και κατευνασμό.

Πώς όμως θα διακρίνουμε τα προσωπεία της βίας και πώς θα τα αντιμετωπίσουμε; Ποιες ατομικές μας αξίες θα καλλιεργήσουμε ως αντίδοτο στη βία; Πώς θα εντοπίσουμε τη δική μας κρυφή συναίνεση στην αποδοχή της βίας και έτσι θα απεγκλωβιστούμε από το ρόλο του θύματος, αλλά και του θύτη; Πώς θα σπάσουμε τον κύκλο της βίας που διατρέχει τη ζωή μας, αλλά και την διαγενεαλογική μας ιστορία, σβήνοντας -ενεργά ακόμη και σήμερα- αποτυπώματα που άφησαν πρόγονοί μας;


Ο μυστικός καθρέφτης του εαυτού μας / 28 & 29 Ιανουαρίου 2012

09/01/2012

Στη συστημική προσέγγιση εξετάζουμε τα προβλήματα που μας απασχολούν ως συστημικά προβλήματα, δηλαδή ως προβλήματα που γεννιούνται από την ανισορροπία των συστημάτων στα οποία ανήκουμε, λ.χ. η οικογένειά μας. Ο καθένας μας, ως μέλος αυτών των συστημάτων, αλληλεπιδρά με τα υπόλοιπα μέλη και συνδημιουργεί. Συχνά, αναλαμβάνει ασυνείδητα να εκδηλώσει τα συμπτώματα του συστημικού προβλήματος, θυσιάζοντας ακόμη και την προσωπική του ευτυχία.

Τι συμβαίνει όμως με τον εαυτό; Με το άτομο; Με την ψυχή μας; Είναι απλά ένα μέρος του όλου ή είναι ήδη ένα όλον; Από πόσα κομμάτια αποτελείται το παζλ του εαυτού μας; Πώς συντίθεται το προσωπικό μας σύστημα;

Ο εαυτός μας είναι ένα μικροσύστημα συγκρινόμενο με το οικογενειακό μας σύστημα, εντούτοις ολοκληρωμένο. Έτσι, μέσα μας συντελούνται ανάλογες αλληλεπιδράσεις, αντιθέσεις, διάλογοι, αντίρροπες δυνάμεις, εμπλοκές, διαφωνίες, συμφωνίες, πολυφωνίες. Ζούμε σε έναν πολύπλοκο κόσμο, φέροντας μέσα μας έναν άλλο πολύπλοκο κόσμο.