Γονείς του εαυτού μας / 19 & 20 Μαρτίου 2016

Δημιουργία εικόναςΤο παιδί που κάποτε υπήρξαμε ζει ακόμη. Βρίσκεται μέσα μας, στο κέντρο των αποφάσεων και των συναισθημάτων μας. Εάν είναι νηστικό και στερημένο αισθανόμαστε τη ζωή μας δυστυχή. Εάν είναι χορτάτο και ελεύθερο, νοιώθουμε ευτυχισμένοι.
Η αναζήτηση επιβεβαίωσης, η αγνόηση των επιτυχιών μας, ο φόβος της κριτικής, η πίεση του εαυτού, οι αυτοκαταναγκασμοί, η τελειομανία, το αδικαιολόγητο άγχος, η παραμέληση του εαυτού, η απομόνωση, ο φόβος της εξουσίας, η θυματοποίηση, οι δύσκολες σχέσεις, ο φόβος της μοναξιάς, η απόσταση από τα συναισθήματα, η ελεγκτικότητα, η δυσκολία χαλάρωσης και διασκέδασης, οι εξαρτήσεις, το αίσθημα κενού, ανεπάρκειας ή αδυναμίας, η δυσπιστία, η υπερβολική ανάληψη ευθύνης, η χρόνια κόπωση, η δυσκολία διεκδίκησης είναι κριτήρια καλής/κακής ζωής του εσωτερικού μας παιδιού.
Ως τυπικά ενήλικες είναι καιρός να αναγνωρίσουμε την ύπαρξη του παραμελημένου παιδιού μέσα μας και να αναλάβουμε τη φροντίδα του. Είναι βέβαιο πως, μέσω της κοινής μας ζωής, θα μας ανταμείψει για αυτή τη φροντίδα.
Παράλληλα με τη γνωριμία με το εσωτερικό παιδί, θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: