Οι καρποί της αφθονίας / ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ / Σάββατο 18 & Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

07/03/2017

rodiΣε μία εποχή που στην επικαιρότητα επικρατούν οι οικονομικές ειδήσεις (στην καταστροφική τους εκδοχή), η σχέση των ανθρώπων με την αφθονία δοκιμάζεται σε υλικό, συναισθηματικό και πνευματικό επίπεδο. Οι άνθρωποι πλέον «εκπαιδεύονται», όχι μόνο στην έλλειψη χρημάτων και στην οικονομική απελπισία, αλλά κυρίως στην πεποίθηση πως δε μπορούν, δεν πρόκειται και δεν τους αξίζει να έχουν χρήματα. Όλοι δέχονται επιθέσεις φόβου και πολλοί λυγίζουν και βυθίζονται στην αδράνεια και στην απόγνωση.

Είναι καιρός να ξαναθυμηθούμε πως η αφθονία είναι πρωτίστως προσωπική επιλογή, σύνθετη μεν και πολύπλοκη, αλλά όχι ανέφικτη. Είναι ανάγκη να επιστρέψουμε στη βάση μας, να επανεξετάσουμε τους προγραμματισμούς και τις πεποιθήσεις μας, για να αντιληφθούμε πόσο έχουν σήμερα αλλοιωθεί, και να ευθυγραμμιστούμε (ξανά) με την αφθονία.

Η προσέλκυση, η διατήρηση και η ανάπτυξη της ευημερίας, καθώς και τα εμπόδια που την αναστέλλουν βρίσκονται στον πυρήνα του σεμιναρίου. Παράλληλα, θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων, με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης.

Πληροφορίες

  • Σάββατο 18 & Κυριακή 19 Μαρτίου 2017, 11.00-19.00, Αθήνα.
  • Δηλώσεις συμμετοχής: έως Τετάρτη 15 Μαρτίου 2017.
  • Συμπεριλαμβάνονται επαρκή διαλείμματα
  • Τηρείται σειρά προτεραιότητας
  • Για τη συμμετοχή δεν απαιτείται κάποια προηγούμενη εμπειρία ή ειδική γνώση

Συντονιστές

Γεωργία Σωτηροπούλου, ψυχολόγος: 2109705335, 6974353352, gsotiropoulou@hotmail.com

Παύλος Βουζουλίδης, σύμβουλος ανθρωπίνων συστημάτων: 2130081627, 6944606807, pavlos@pavlosvouzoulidis.gr

systemicsolution.wordpress.com

facebook.com/SystemicSolution


Ζωή σε ισορροπία / ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ / 4 & 5 Φεβρουαρίου 2017

16/01/2017

bicycleΌλοι μας βιώσαμε σχέσεις και γεγονότα που μας σημάδεψαν και προσδιόρισαν τους βασικούς ρόλους της ζωής και της ταυτότητάς μας. Έτσι, άλλοι άνθρωποι προσπαθούν λ.χ. να είναι διαρκώς χαρούμενοι, απωθώντας καθετί λυπητερό και άλλοι ανησυχούν για τις συμφορές που τους απειλούν, αδυνατώντας να νοιώσουν κάτι αισιόδοξο. Και οι μεν και οι δε ζουν μονόπλευρα, χωρίς ουσιαστική εσωτερική γαλήνη, παρά με επίμονη προσπάθεια να μη μετακινηθούν από το σημείο της οικείας τους (αν)ασφάλειας.

Ζούμε επομένως τη ζωή μας αξιολογώντας την, κρίνοντάς την και κατατάσσοντας τις εμπειρίες που μας προσφέρει σε φιλικές ή εχθρικές, αντί να αντιληφθούμε ότι απλά συνυπάρχουν και συνεργάζονται. Το θετικό και το αρνητικό, η χαρά και η λύπη, η νίκη και η ήττα εναλλάσσονται. Σε μας απομένει να σταθούμε ανάμεσά τους με αποδοχή και να ανακαλύψουμε εκεί ένα νέο σημείο, αυτό της ισορροπίας, της αγάπης, της γαλήνης και της σοφίας.

Στο σεμινάριο του Ιανουαρίου θα εμβαθύνουμε και θα αναδείξουμε την αξία αυτής της ουσιαστικής θέσης ισορροπίας. Παράλληλα θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων, με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης.


Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει … συχνότερα! / 25 & 26 Ιουνίου 2016

09/06/2016

smiley-1159562Όλοι διαθέτουμε την ικανότητα του χιούμορ. Δεν είναι όμως σε όλους το ίδιο καλλιεργημένη και αυτό αυτονόητα διαφοροποιεί τον τρόπο που ζούμε και επικοινωνούμε.

Είναι ευκολότερο να γελάσουμε με κάτι αστείο, παρά να παράξουμε ένα αστείο. Είναι επόμενο, εφόσον δεν έχουμε ασκηθεί σε αυτό, υποτιμώντας τον κανόνα πως το γέλιο είναι εργαλείο επιβίωσης. Απαιτείται επιθυμία και εστίαση, ώστε να εντοπίσουμε το αστείο που συμβαίνει ανάμεσα στα τόσα σοβαρά που ξεχωρίζουν στα μάτια μας

Αντιλαμβανόμαστε και αντιδρούμε στην εξωτερική πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας τα δεδομένα της εσωτερικής μας πραγματικότητας. Ένα γεγονός επομένως, μας είναι ευχάριστο ή δυσάρεστο, ανάλογα με το πώς εναρμονίζεται με παρόμοιες εμπειρίες μας. Στην κατάταξη των προσωπικών μας εμπειριών σε ευχάριστες ή δυσάρεστες, το χιούμορ παίζει καθοριστικό ρόλο.

Αυτή τη δεξιότητα θα μελετήσουμε στο σεμινάριο, παράλληλα με άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων, που θα επεξεργαστούμε με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης.


Αδικία και δικαίωση / 7 & 8 Μαΐου 2016

25/04/2016

πουλίΗ αδικία εγκλωβίζει. Δεσμεύει ενέργεια και στερεί ελευθερία. Επηρεάζει την επιθυμία για ζωή και συναναστροφή. Δημιουργεί και τρέφει πικρία σε μια κοινωνία που απαρτίζεται από κατήγορους και κατηγορούμενους. Σε αυτό το περιβάλλον, οι άνθρωποι δεν επικοινωνούν για να έρθουν κοντύτερα, αλλά για να δικαιωθούν.

Αποτέλεσμα αυτής τους της ανάγκης είναι να ζουν γύρω από τον πυρήνα των ατομικών τους δικαιωμάτων, δηλαδή του μικρόκοσμού τους, και έτσι να στερούν τον εαυτό τους ακόμη περισσότερο από την αναγκαία ελευθερία και διεύρυνση.

Η εμμονή με το δύσκολο παρελθόν, τις απογοητεύσεις και τις ματαιώσεις του, δε μας απελευθερώνει. Χρειάζεται να αντλήσουμε έμπνευση από την προσωπική δύναμη και ευθύνη, για να περπατήσουμε στο μέλλον. Με αυτά τα βήματα θα ασχοληθούμε στο σεμινάριο. Παράλληλα, θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων, με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης.


Γονείς του εαυτού μας / 19 & 20 Μαρτίου 2016

06/03/2016

Δημιουργία εικόναςΤο παιδί που κάποτε υπήρξαμε ζει ακόμη. Βρίσκεται μέσα μας, στο κέντρο των αποφάσεων και των συναισθημάτων μας. Εάν είναι νηστικό και στερημένο αισθανόμαστε τη ζωή μας δυστυχή. Εάν είναι χορτάτο και ελεύθερο, νοιώθουμε ευτυχισμένοι.
Η αναζήτηση επιβεβαίωσης, η αγνόηση των επιτυχιών μας, ο φόβος της κριτικής, η πίεση του εαυτού, οι αυτοκαταναγκασμοί, η τελειομανία, το αδικαιολόγητο άγχος, η παραμέληση του εαυτού, η απομόνωση, ο φόβος της εξουσίας, η θυματοποίηση, οι δύσκολες σχέσεις, ο φόβος της μοναξιάς, η απόσταση από τα συναισθήματα, η ελεγκτικότητα, η δυσκολία χαλάρωσης και διασκέδασης, οι εξαρτήσεις, το αίσθημα κενού, ανεπάρκειας ή αδυναμίας, η δυσπιστία, η υπερβολική ανάληψη ευθύνης, η χρόνια κόπωση, η δυσκολία διεκδίκησης είναι κριτήρια καλής/κακής ζωής του εσωτερικού μας παιδιού.
Ως τυπικά ενήλικες είναι καιρός να αναγνωρίσουμε την ύπαρξη του παραμελημένου παιδιού μέσα μας και να αναλάβουμε τη φροντίδα του. Είναι βέβαιο πως, μέσω της κοινής μας ζωής, θα μας ανταμείψει για αυτή τη φροντίδα.
Παράλληλα με τη γνωριμία με το εσωτερικό παιδί, θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης.


Ψυχικά τραύματα: από την αναγνώριση στη θεραπεία. / 30 & 31 Ιανουαρίου 2016

18/01/2016

familyΛίγο καιρό μετά τη γέννησή μας, μαθαίνουμε από αυτούς που μας μεγαλώνουν ότι δεν είμαστε επαρκείς, οπότε πρέπει να διορθωθούμε αναλόγως. Αρχίζει τότε μία σχέση δράσης-αντίδρασης με το περιβάλλον μας, μία διαδικασία διεκδικήσεων και συμβιβασμών που μπορεί να είναι από ειρηνική και ωφέλιμη έως πολεμική και βλαβερή. Όσο μεγαλύτερος ο πόλεμος, τόσο περισσότερα ή βαθύτερα τα τραύματα.
Τα τραύματα που αποκτούμε κατά την ανάπτυξή μας, μας συνοδεύουν και στην ωριμότητά μας. Η αδυναμία μας να τα θεραπεύσουμε μας οδηγεί στην εναλλακτική λύση της ανακούφισης τουλάχιστον του πόνου που αυτά προκαλούν. Για το σκοπό αυτό, υιοθετούμε επιδέσμους/τρόπους ζωής που παραπλανούν τους άλλους και προστατεύουν τον εαυτό μας από επανατραυματισμό.
Όσο βαθύτερο και αθεράπευτο είναι το τραύμα, τόσο περισσότερο το καμουφλάρουμε με τους επιδέσμους. Στην πραγματικότητα ζούμε και δαπανούμε ενέργεια, προσπαθώντας να αποδώσουμε σε άλλους την ευθύνη του πόνου που η συμπεριφορά τους ενεργοποιεί, καθώς συμβαίνει να ακουμπούν το καλυμμένο σημείο της πληγής.
Τόσο τα τραύματα, όσο και οι επιφανειακές προσπάθειες προστασίας που υιοθετούμε, είναι αποτυπωμένα στον τρόπο που ζούμε. Στο σεμινάριο θα αναλύσουμε τρόπους εντοπισμού και επούλωσής τους. Παράλληλα, με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης, θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων.


Πόσο μόνοι, πόσο μαζί. / 5 & 6 Δεκεμβρίου 2015

22/11/2015

ζευγάριΣτις σχέσεις δοκιμάζονται οι αποστάσεις, οι ταυτότητες και οι ελευθερίες. Ο έρωτας στην αφετηρία τους εξιδανικεύει τον άλλον. Η αγάπη στη συνέχεια δοκιμάζει τον καθένα στο πόσο καλά εκπαιδευμένος είναι στη δημιουργία και διατήρηση μίας σχέσης. Προκειμένου να μη χάσει τον άλλον, μπαίνει στη σχέση και υποτάσσεται ή μπαίνει στη σχέση και κυριαρχεί; Πού βρίσκεται ο πραγματικός εαυτός; Ποιος αποφασίζει για τον τρόπο συμμετοχής στη σχέση; Ο ενήλικος ή ο παιδικός εαυτός;
Τέτοια ερωτήματα φωτίζουν την ποιότητα και προσδιορίζουν τη δύναμη της σχέσης. Από το πώς οι δύο συμβάλουν, η σχέση μπορεί να γίνει καταπακτή που θα σε ρουφήξει ή λιβάδι ελευθερίας. Μίας ελευθερίας, ολότελα συμβατής με τη συντροφική δέσμευση.
Στη σχέση αναπτύσσονται δυνάμεις εγγύτητας και απόστασης, δημιουργίας και καταστροφής. Οι σύντροφοι συναντιούνται μαζί με τους φόβους και τις επιθυμίες τους και συχνά προσδιορίζονται μέσω αυτών.
Στο σεμινάριο θα εμβαθύνουμε στις περιοχές της ατομικότητας και συντροφικότητας, προκειμένου να αναγνωρίσουμε προσωπικά λάθη και μοτίβα. Παράλληλα, με τη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης, θα επεξεργαστούμε και άλλα προσωπικά θέματα των συμμετεχόντων.